دین شناسی

انفاق (7)اعتدال در انفاق نه اسراف نه سخت گیری
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ٢:۳٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٧
 

              بسم الله الرحمن الرحیم

(۶)=اعتدال در انفاق :

خداوند تبارک وتعالی در قرآن مؤمنین را در انفاق دادن معتدل معرفی می کند به این بیان که آنها نه در انفاق اسراف می کنند ونه سخت گیری از خود نشان

می دهند :«والذین اذا انفقوا لم یسرفواولم یقترواوکان بین ذلک قواما»

سورۀ فرقان آیۀ //۶٧/

اسراف از گناهان کبیره به شمارمی رود علاوه برآن که موجب غضب خداوند متعال می گردد و عذاب اخروی در پی دارد آثار سوء دنیوی را به همراه خواهد داشت .

بیان مطلب

بعضی از گناهان اثر وضعی دارد به این معنا ، موجب می شود که مشکلاتی را در زندگی ایجاد کند وعلاوه بر عذاب آخرت در همین دنیا هم  برای او گرفتاری ایجاد می کند واسراف از آن قسم گناهانی است که اثر وضعی از خود باقی می گزارد به این معنا ، اگر پشیمان هم بشود خداوند غفور ومهربان او را می بخشد اما اثر وضعی اسراف از بین نمیرود مانند کسی که با واردن کردن ضربه ای باعث کوری شخصی می شود ولو بعد از آن از کردۀ خود پشیمان شود وعذر خواهی کند وحتی قصاص شود اما دیگر چشم او بینا نخواهد شد این همان اثر وضعی است که از بین نمی رود .

اثر وضعی اسراف  فقر وتنگدستی می باشد چه بسیار افرادی که بسیار ثروتمند بودند اما در اثر اسراف به فقر وتنگدستی مبتلاشدند به طوری که نیاز به صدقه پیدا کردند !!!

فرق اسراف با تبذیر :

حال که مطلب به اینجا رسید لازم به ذکر است که فرق بین اسراف وتبذیر معلوم شود  

مرحوم دهخدا در لغت نامه از کتاب (کشاف اصطلاحات الفنون)چنین نقل

 می کند :«انفاق مال بسیار است برای امری ناچیزوپست وبرخی گفته اندصرف مال است در آنچه سزاوار باشداما زیاده از آن مقدارکه سزاوار است بخلاف تبذیرکه آن صرف مال است در امر غیر لازم. چنانچه در جرجانی گفته است.

 

لازم به ذکر است  چون بحث در انفاق است تبذیر در انفاق معنا ندارد وذکر آن در مقام صرف بیان معنای وفرق آن با اسراف می باشد.

اما نکتۀ قابل تأمل این که با این همه سفارش در بارۀ انفاق وآثار وبرکاتی که برای آن می باشد اما اسراف بقدری مذموم است که اگر انفاق به حد اسراف برسد نه تنها ارزش ندارد بلکه گناه ومعصیت است  ؛زیرا خداوند مسرفین را دوست ندارد :

«ولا تسرفوا انه لا یحب المسرفین»سورۀ اعراف آیۀ/٣١

 

(٧)= انفاق برای خود نمائی نباشد:

« والذین ینفقون اموالهم رئاء الناس ولا یومنون بالله ولا بالیوم الاخر...»سورة النساءآیة/٣٨


 
 
انفاق (6)بدون منت
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ٢:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٦
 

 

               بسم الله الرحمن الرحیم

نکاتی چند  در بارۀ انفاق که در آیات وروایات معصومین (علیهم السلام )  نسبت به آنان تأکید شده است .

(١)          = انفاق بدون منّت :

«یاایهاالذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمنّ والاذی »=

«ای کسانی که ایمان آورده اید!بخششهای خود را با منّت وآزار باطل نسازید...»بقرةآیۀ/٢۶۴

(٢)= از اموال حلال وپاک انفاق کردن :

«یا ایها الذین آمنوا انفقوامن طیبات ما کسبتم ومما اخرجنا لکم من الارض ولا تیممواالخبیث منه ولستم بآخذیهالاان تغمضوافیه...»=«ای کسانی که ایمان آورده اید !از قسمتهای پاکیزۀ اموالی که ( از طریق تجارت )به دست آورده ایدوآنچه از زمین برای شما خارج ساخته ایم( از منابع و معادن ودرختان وگیاهان )، انفاق کنید؛ وبرای انفاق به سراغ قسمتهای ناپک نرویددر حالی که خود شما، ( به هنگام پذیرش اموال ،) حاضر نیستید آنها را بپذیرید؛ مگر ازروی اغماض وکراهت».

بقرةآیۀ/٢۶٨

(٣)= جز برای رضای خدا انفاق نکنید:

«...وما ینفقون الاابیغاء وجه الله»=

«جز برای رضای خدا انفاق نکنید».بقرةآیۀ/٢٧٢

(۴)= فقیران ومستمندان آبرومند در اولویت هستند :

«للفقرا ء الذین احصروافی سبیل الله لا یستطیعون ضربا فی الارض یحسبهم الجاهل اغنیاءمن التعفف تعرفهم بسیماهم لایسئلون الناس الحافاّ»=

 «(انفاق شما ، مخصوصا باید)برای نیازمندانی باشدکه در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته اند؛ ...نمی توانندمسافرتی کنند(وسرمایه ای به دست آورند؛)و از شدت خویشتن داری ؛ افراد نا آگاه آ نها را بی نیازمی پندارند؛ اما آنها رااز

چهره هایشان می شناسی؛ وهرگزبا اصرارچیزی از مردم نمی خواهند.( این است مشخصات آنها!)( بقرةآیۀ(٢٧٣).

 

)=از اموالی که مورد علاقۀ شما هست انفاق کنید:

 

«لن تنالواالبرّ حتّی تنفقوا مما تحبّون»=« هرگزبه (حقیقت ) نیکوکاری

نمی رسید مگر این که از آنچه دوست می دارید(در راه خدا) انفاق کنید».

آل عمران آیۀ(٩٢)


 
 
انفاق (5) پنهان یا آشکار؟
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۳:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٥
 

«بسم الله الرحمن الرحیم »

 

قال الله تبارک وتعالی فی محکم کتابه 

«الذین ینفقون اموالهم باللیل والنهار سّراّ وعلانیة فلهم اجرهم عند ربهم ولاخوف علیهم ولا هم یحزنون » =

 

«آنها که اموال خود را، شب و روز ،پنهان وآشکار،انفاق می کنند ، مزدشان نزد پروردگارشان است ؛ نه ترسی بر آنهاست ، ونه غمگین می شوند».

    آیۀ٢٧۴سورۀ بقرة

(۴)- انفاق ، پنهان یا آشکار؟

بااین که دربارۀ انجام کارهای نیک توصیۀ به پنهان شده است ؛اما در این کریمه فرقی بین آنها نگذاشته واجر هردو را یکسان معین نموده است .

پاسخ

برای روشن شدن ذکر مقدماتی در این مقام  لازم است .

احکام اسلامی دو گونه است ، بخش از احکام وتکالیف است که لطف آنها در پنهان بودن آنهاست مانند خواندن نماز شب ، کمک کردن به مستمندانی که آبرومندند و...اما بخش عمدۀ تکالیف ،احکامی هستند که آشکارا بودن آنها افضل است که به بعضی از آنها اشاره می شود :

(الف): به طور کل ، تمام واجبات ، اعم از نماز ،روزه ،حج ،خمس ، زکات ...

ولذا سفارش شده است که نماز را به جماعت ودر مسجد بخوانید و...

(ب): اعمالی که واجب نیستند اما از شعائر اسلام هستند ، آشکارا انجام دادن آنها، افضل است مانند عزاداری برای ائمۀ معصومین بالاخص سالار شهیدان

حضرت ابی عبدالله الحسین (علیهم السلام )که لطفش در آشکارا بودن است و....

(ج):ممکن است این توهم برای بعضی ایجاد شود که اگر این گونه اعمال آشکار باشد ، ممکن است ریا در آن پیدا شود ؟ در جواب باید گفت :

 اولاّ ، ریا ،یک امر قلبی است که هر کسی باید مراقب نفس خود باشد تا گرفتار آن نشود .

ثانیاّ ، اگر  این گونه فکرشود ، در واقع باید قسمت عمدۀ از احکام الهی را تعطیل کرد ، مانند نماز جمعه ، حج  ، جهاد ، دفاع ،...

بادر نظر گرفتن این مقدمات ، آیه را مورد بررسی قرار داده تا  مطلب روشن  شده  ورفع ابهام گردد .

موارد مصرف در انفاق دو گونه است در بخشی از آن که مربوط به کمک به مستمندان می باشد آن هم فقیرانی که آبرو مندند ومایل نیستند که کسی با خبرشود ، هر چه پنهان تر باشد فضیلتش بیشتر است ولذا در سیرۀ ائمۀ هدی جنین آمده است که برای کمک به مستمندان آبرومند خودشان شخصاّ به در خانۀ آنها می رفتند واین عمل را شب انجام می دادندوحتی روی صورت خود را می پوشانیدند که شناخنه نشوند وحتی اجازه نمی دادند که کسی آنها را همراهی کند ، خلاصۀ کلام به قدری این عمل را مخفیانه انجام می دادند که تا آخر هم ، هیچ یک از فقراء آن حضرات را نمی شناختند بعد از شهادت  امیرالمؤمنین ،فهمیدند که آن آقائی که به آنها رسیدگی می کرده ،مولای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام ) بوده است

 

اما بخش دیگر که از شعائر دین می باشد باید علنی وآشکارا باشد مانند ساختن مراکز فرهنگی مانند مسجد ، حسینیه، در مانگاه ، مدرسه ....

بیان یک رهنمود از امام خمینی ( قدس سره)

 

بعد از پیروزی انقلاب عده ای که با فرهنگ اسلام آشنا نبودند ، خود سرانه ، البته چه بسا با نیت خیر ، اقدام به تغییر دادن اسامی مساجد وبیمارستان و... نمودند به عنوان مثال فرد خیّری که مسجدی را بنا کرده بود ونام خود را برآن نوشته بود نام اورا حذف کرده ونام دیگری را به جای آن نوشتند ، این خبر به امام (ره) رسید

 بلا فاصله ایشان مردم را از این کار منع کردند وفرمودند : همان اسامی بانیان خیر را بنویسند وخوشبختانه در اکثر مساجد ، بیمارستانها ، مدارس ...اسامی را به صورت اول برگداندند .

 در نتیجه روشن شد این که در آیۀ کریمه برای اجر و پاداش هیچ فرقی بین انفاق پنهان وآشکارذکر نشده است به جهت مطلوب بودن آشکار در بسیاری از موارد

می باشد وکلام را با این روایت به پایان برده

      « انماالاعمال بالنیات».   


 
 
انفاق (4)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۳:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٢
 

 

                         بسم الله الرحمن الرحیم

 

انفاق (۳) =

بهترین موردمصرف انفاق

 

موارد مصرف انفاق بسیار زیاد است .

 

 بیان مطلب

 

موارد مصرف انفاق را می توان به دوبخش تقسیم کرد

 

 

فردی واجتماعی

 

 

در موارد اجنماعی نیاز جامعه را باید ملاک قرار داد

 

 

ممکن است در یک منطقه نیاز به مسجد باشد ودر جای دیگر

 

نیاز به درمانگاه و...)

 

اما در بخش دیگرکه نیاز فردی است وآن کمک به مستمندان

 

 ویتیمان و...

 

بهترین انفاق اطعام وسیر کردن گرسنگان می باشد .

 

دلیل براین مدعا :

 

(1)= روایاتی که از مقام معصومین (علیهم السلام ) رسیده است :

 

«افضل الاعمال ان تشبع کبداّجائعاّ»=

 

«بهترین اعمال گرسنه را سیر کردن است» .

 

«افضل الصدقة ان تشبع کبداّ جائعاّ»=

 

«بهترین صدقه گرسنه را سیر کردن است».

 

(۲)= سیرۀ عملی حضرات معصومین (علیهم السلام):

 

در بارۀ سیرۀ عملی ائمۀ هدی(علیهم السلام ) آمده است از جمله :

 

آورده اند که مولا امیرالمؤمنین(علیه السلام) در خانۀ فقرا

 

غذا می بردند .

 

ومانند آن را در بارۀ امام سجاد (علیه السلام)روایت کرده،

 

که وقتی بدن آن حضرت را غسل می دادند آثار کبودی بر

 

 روی کتف آن حضرت بوده است که حکایت از حمل غذا

 

برای فقرا ومستمندان بوده است .

 

(۴)= کفارات روزه

 

خداوند متعال برای کفارات روزه  طعام را ادر نظر گرفته

 

وواجب نموده است

 

به این بیان اگر کسی در ماه مبارک رمضان قدرت روزه ای از او

 

 قضا شود وتا سال بعد قضای آن را نگیرد،

 

 «برای هر روزه ای که از آن قضا شده

 

 

است باید یک مدّ طعام به فقیر بدهد»

 

( لازم به ذکر است که یک مدّ به مقدار (750 ) گرم  می باشد.

 

حال اگر کسی بخواهد به جای غذا وطعام پول آن را به پردازد ، جایز

 

نیست مگر آن که مطمئن باشد که آن فقیر آن را به مصرف نان می رساند

 

(البته اگر پول گندم را به او داده باشند؛ چون در انتخاب طعام لازم

 

نیست که حتماّ گندم را حساب کند بلکه می تواند برنج و...بپردازد).

 

واین خود بهترین دلیل بر مدعاست که بهترین صدق گرسنه را

 

سیر کردن است .


 
 
انفاق (3)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۳:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٠
 

          « بسم الله الرحمن الرحیم »

(٢)رفع گرفتاریها به برکت انفاق

 یکی از مشکلاتی که موجب سلب آرامش وآسایش می شود نگرانی از حوادث از قبیل بیماری وتصادف وسرقت...می باشد وچه بسیار هستند کسانی که برای جبران این گونه آسیب ها ، چه  هزینه های سنگینی را می پردازند تا اگر با چنین حادثه ای مواجه شدند مقداری از آن را بتوانند باز یابی کنند مانند بیمه و... که البته جبران خسارت از طرف بیمه هم بعضی وقسمتی از خسارات را جبران می کند،

 امّا نکتۀ قابل توجه این که تنها تضمین قطعی وصد در صد در انفاق است .

بیان مطلب

به عنوان مثال بیمه ، درتا یک سقفی از خسارت را تقبّل می کند واگر به شخص ثالثی هم خسارت وارد شد در صدی از آن خسارت را می پر دازد اما بیمه نمی تواند جلوی حادثه رابگیرد .ولی از آن جائی که خداوند مهربان انفاق را دوست دارد اثری را در انفاق قرار داده است که جلوی حادثه را گرفته واز هر گونه خسارتی پیشگیری می کند به این معنا که انفاق وصدقه جلوی مرگ را می گیرد واین از امتیازات انفاق است  . هیچ قدرتی در جهان نمی تواند سلامتی را تضمین کند وجلوی حوادث را بگیرد وتمام این بیمه ها فقط یک بخش کوچکی از مشکلات را جوابگو ست اما قدرتی که در انفاق وصدقه هست بالاترین ضریب ایمنی را تضمین می کند ، لذا بسیاری از مؤمنین برای این قوانین بیمه هیج ارزشی قائل نیستند واگربه طور اجبار وسیلۀ خود را بیمه کند، فقط به خاطر احترام به قانون وبرای پیشگیری از جریمه است والاهیچ عقیده ای به این بیمه ها ندارند چون براین باورند که آن قدرتی که جلوی حوادث را می گیرد ارادۀ پروردگار متعال است واو فرموده : صدقه بده تا از هر گونه خطری در امان باشی ومؤمن اگر هم بیمۀ اجباری را هزینه کند هیچ امیدی به آن نداشته بلکه سعی می کند تا با دادن صدقه از حوادثجلوگیری نماید

خلاصۀ کلام اگر بیمه بخشی از خسارت را

می پردازد صدقه موجب پیشگیری از حوادث است .   


 
 
انفاق (2)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٠
 

      « بسم الله الرحمن الرحیم »      

                

آثار وبرکات دنیوی درانفاق

 

 برای بعضی از امور مستحبی ، خداوند پاداش اخروی در نظر گرفته

 

است اما برای انفاق از آن جائی که از اهمیت بالائی برخوردار بوده

 

،خداوند تبارک و تعالی علاوه بر اجر اخروی ،پاداش  دنیوی قرار داده

 

است که به بعضی از آنها اشاره می شود .

 

قال الله تبارک وتعالی فی محکم کتابه :

 

 

«مثل الذین ینفقون اموالهم فی سبیل الله کمثل حبة انبتت سبع سنابل فی

 

 

کل سنبله مأة حبة والله یضاعف ِلمن یشاء والله واسع علیم»

 

=سورۀ بقره آیۀ/ 261

 

«کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می کنند، همانند بذری

 

هستند که هفت خوشه برویاند؛ که در هر خوشه ، یکصد دانه باشد ؛

 

وخداوند آن را برای هر کس بخواهد( وشایستگی داشته باشد)، دو یا

 

چند برابر می کند؛ وخدا(از نظر قدرت ورحمت ،) وسیع ، و(به همه

 

چیز ) داناست ».

 

این بالاترین پا داشی است که برای انفاق منظور شده است.

 

بیان مطلب

 

 برای انجام دادن کارهای نیک ، خداوند تبارک وتعالی، وعدۀ ده

 

برابرداده است ، امّا در بارۀ انفاق وعدۀ هفتصد برابر بلکه تا

 

دوبرابروبیشتر از  آن راهم ،وعده داده است  ؛ شاید به این جهت باشد

 

که اولاّ ، خداوند دوست دارد که ما انفاق کنیم وثانیاّ، انفاق از مال

 

وثروت است ، لذا برای این که صاحب مال نگران از دست رفتن آن

 

نباشد خداوند او را تضمین می کند که نه تنها با انفاق ضرری متوجه تو

 

نمی شود بلکه چند برابر آن را به دست خواهی آورد.

 

اما درست برخلاف این وعدۀ الهی وسوسۀ شیطانی است که خداوند

 

متعال در قرآن به آن اشاره کرده که «الشیطان یعدکم الفقر» =

 

«شیطان به شما ،وعدۀ فقر می دهد».

 

لذا کسانی که بر این باورند که اگر از اموال خود انفاق کنند ، دچار فقر

 

وتنگدستی می شوند ،تحت تأثیر افکار و وسوسه های شیطانی قرار

 

گرفته اند.

 

وچه زیبا انفاق را با محصول گندم مقایسه کرده است ، به این معنا

 

چطور یک کشاورز دانۀ گندم را در زیر خاک پنهان کرده وامید آن را

 

دارد که از یک دانه گندم چند صد برابر برداشت کند و به حول وقوۀ

 

الهی وتوکل بر خداوند بر داشت هم می کند در صورتی که  اگر کسی

 

با مسئلۀ کشاورزی آشنا نباشد وامید به برکت ورحمت الهی نداشته

 

باشد هیچ وقت به خود اجازه نمی دهد که این گونه گندم را در زیر

 

خاک کرده وبه امید آمدن باران باشد اما شخص معتقد این کار را

 

می کند وگندم را به صورت دیم در زیر خاک قرار می دهد گر چه در

 

ظاهر سرمایه را زیر خاک کرده است اما امید دارد که از طرف

 

پروردگار باران رحمت بیاید وبرداشت کند  ، واین چنین هم می شود .

 


 
 
انفاق(1)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ٤:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٧
 

 بسم الله الرحمن الرحیم اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

 «یاایها الذین آمنواانفقوامن طیبّات ما کسبتم وممّا اخرجنا لکم من الارض...»

«ای کسانی که ایمان آورده اید!از قسمتهای پاکیزۀ اموالی که

(از طریق تجارت ...)به  دست آورده اید و از آنچه از زمین برای شما خارج ساخته ایم (از منابع ومعادن ودرختان وگیاهان )،انفاق کنید...»(آیه 267) /سورۀبقره

 

مسئلۀ انفاق

 

یکی از مسائلی که در اسلام از اهمیت خاصّی  برخوردار است ،انفاق می باشد .

قبل از هر بیان ذکر یک نکته در این مقام لازم است وآن این که بعضی از امور که ضروری است در اسلام امر به آنها شده وبه عنوان تکلیف ،انجام دادن آن واجب شده است حال چه مسا ئلی که برای شخص لازم وضروری است مانند نماز وروزه و...یا مسائلی که نیاز جامعه باشد مانند خمس وزکات و...یا برای حفظ اسلام وشعائر دین باشد مانند حج وجهادو...اینها از ضروریات است

وترک آن عقاب دارد .

 اماّ یک دسته از مسائل است که انجام دادن آن مطلوب است اما در حدّ ضرورت نیست ، اما خداوند دوست دارد که بندگان آن اعمال را انجام دهند ، از طرفی آن ها را واجب نکرده تا بندگان به زحمت بیفتند اما در عوض آن قدر برای آن اعمال ثواب وفضیلت قرار داده تا حتی المقدور بندگان آن را ترک نکنند ، به عنوان مثال :

نماز را واجب کرده اما نماز اول وقت را واجب نکرده ،یا نماز جماعت را ، یا در مسجد نماز خواندن را واجب ننموده ، اما برای هر یک از آنها بقدری ثواب وفضیلت  تعیین نمده است که شخص نماز گزار حتی المقدور نماز را در مسجد در اول وقت وبه جماعت بخواند .

 در مسئلۀ انفاق هم مطلب به این گونه است از آن جائی که خداوند دوست دارد که بندگانش تنها به خمس وزکات ،اکتفا نکرده بلکه بیشتر به فقرا ومساکین کمک کنند انفاق را قرار داده اما نه به عنوان واجب بلکه آن را مستحب قرار داده اما بقدری برای آن پاداش منظور داشته که مؤ منین حتی الامکان به پرداخت آن کوشش نمایند...

ادامه دارد...


 
 
جواب از سخنان رئیس جمهور در بارۀ حجاب
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۳
 

              « بسم الله الرحمن الرحیم »

        «اللهم وفقنا بالتفهیم والتفهّم »

 

اخیراً دیده شده است که عده ای در بارۀ حجاب اسلامی نظراتی را

 مطرح فرموده اند که جای بسیار شگفتی ودور از انتظار است

مخصوصاً از مقام محترم ریاست جمهوری جناب آقای دکتر احمدی 

 وآن این که :حجاب در اسلام برای این است که بانوان حضور فعال

 در جامعه داشته باشند والاّ اگر بنا بود که بانوان در جامعه فعالیت

نداشته باشند ودر خانه بنشینند مسئله ای به نام حجاب لازم نبود

در پاسخ از این سخن باید چنین گفت:

الف =پاسخ نقضی 

اولاً، اگر فلسفۀ حجاب این باشد لازم بود  مسئلۀ حجاب مشروط  باشد

به این معنا کسانی که می خواهند کار اجتماعی داشته باشند با حجاب

باشند وبرای دیگران حجاب لازم نباشد .

ثانیاً،کسانی که می خواهند در مسجد یا خارج از منزت در مقابل مردم

نماز بخوانند با حجاب باشند اما اگر کسی در خانه نماز بخواند نیازی

 به حجاب نباشد .

ثالثاً ، اگر از خانه بیرون می رود حجاب داشته باشد، اما اگر خانه دار

 است وازمنزل خارج نمی شود ،در خانه در بین اقوام ولو محرم نباشند

 حجاب لازم نباشد .

به بیان دیگر اگر حجاب فقط در امور اجتماعی ودر جامعه لازم بود

ممکن بود این کلام مورد قبول واقع شود در حالی که حکم حجاب دامنۀ

 گسترده ای دارد که حضور در جامعه بخشی از آن را تشکیل می دهد.

رابعاً،سیرۀ ائمۀ معصومین(سلام الله علیهم)  وفقها که شاگردان مکتب

اهل بیت هستند بیانگر خلاف این معناست .

بیان مطلب

از صدر اسلام تا کنون موردی دیده نشده است که خاندان اهل بیت

عصمت وطهارت در امور اجتماعی حضور داشته باشندجز دو مورد

یکی آمدن صدیقۀ طاهره فاطمۀ زهراء (سلام الله علیها ) در مسجد

 برای احقاق حق خود وحضرت زینب (سلام الله علیها )در واقعۀ

 کربلا آنهم در دوران اسارت خود . واین دومورد از موارد استثنائی

است وعنوان حکم ثانوی دارد که توضیحات بیشتر را در کتاب

"تحف الزهراء"می توانید مراجعه نموده وملاحظه نمائید .

جواب حلّی =

    اگر منظور از حضور در اجتماع به معنای کارهای اجتماعی است

که برای کسب در آمد باشد ، با کمی تتبّع به خوبی روشن است که

اسلام برای شاغل بودن بانوان ارزشی قا ئل نیست زیرا اگر اسلام

مایل بود که بانوان به دنبال شغل ودر آمد باشند نفقۀ زن را بر شوهر

 واجب نمی کرد یا لااقل نفقه را مشروط می کرد به این معنا که اگر

همسری در خانه ماند وخانه داری کرد وبه تربیت اولاد پرداخت ،

باید شوهر خرج او را بدهد ؛ اما اگر خواست در جامعه خدمت کرده

 وشاغل باشد وخود دارای در آمد بود دیگر برشوهر نفقه اش واجب

نباشد همان طوری که خداوند نفقۀ پدر وپسر را مشروط کرده نفقۀ زن

را هم مشروط می کرد اما دراسلام نفقۀ زن برعهدۀ مرد است وباید

بپردازد ولو همسر او از در آمد بالائی برخوردار باشد .

 سؤ ال از کسانی که این گونه سعی می کنند با شعارهای به ظاهر

 پسندیده حضور بانوان را در جامعه توسعه بدهند این است که اگر

اسلام دوست دارد که بانوان در جامعه حضور داشته باشند

 پس چرا خرج او را باید شوهر بدهد؟!!!

 در نتیجه روشن شد که اسلام مایل نیست که بانوان به دنبال

 در آمد وشغل باشند وجای تعجب است که چرا بدون توجه وبدون

آن که در بارۀ این مسئلۀ مهم کار شناسی شود واز کسانی که

 اسلام شناس هستند سؤال شود ونظر بزرگان را در مسئله جویا شوند

این گونه نظرمی دهند واین بیانگرغربت اسلام است که هر کسی به

خود اجازه می دهد در شناخت آن نظر دهد .

 وبا تأمل در این بیان جواب از مطلب دیگری که در بارۀ یاران امام

زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف وروحی وارواح العالمین لتراب

مقدمه الفداه) گفته شد ه است روشن شد. اللهم عجل لولیک الفرج

والعافیة والنصر واجعلنا من اعوانه وانصاره ومن المستشهدین بین

یدیه  . وآخر دعوانا الحمد لله رب العالمین