دین شناسی

شهادت امام حسن عسگری (2)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۱۱:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٠/۳٠
 

 بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا محمد یا حسن بن علی العسکری

از زمانی که خلفای عباسی به قدرت رسیدند اجازه ندادند که مردم با ائمه هدی در ارتباط باشند بعضی از ائمه هدی را مانند امام موسی کاظم (سلام الله علیه ) هارون الرشید (لعنة الله علیه ) زندان کرد وامام هشتم علی بن موس الرضا علیه آلاف التحیة والثنا را مامون (لعنة الله علیه)  به خراسان تبعید کرد وهمچنین امام محمد تقی وامام هادی سلام الله علیهما را هرکدام به گونه ای خاص محصور واجازه ندادند که مردم با آنان در ارتباط باشند واز وجود شان بهره مند شوند اما در باره امام عسکری علاوه برآن حتی اجازه ندادند که در خانه خود هم آزاد باشند وآن حضرت را محصور ویا زندان نمودند

بیان مطلب

تنها امامی که به حج نرفت

از آن جایی که می دانستند امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف )فرزند امام حسن عسکری (سلام الله علیه ) است که منجی ومنتقم می باشد  واز آن جایی که می دانستند که خودغاصب خلافت هستند وظالم هستند از آن جهت برآن شدند که از به دنیا آمدن آن حضرت جلو گیری ویا آن حضرت را به قتل برسانند  لذا در طول مدت امامت آن حضرت که شش سال بیشتر نبود آن امام همام را  زندان ویا محصور نمودند واجازه ندادند که به خارج از سامرا بروند  لذا آن حضرت به هیچ کجا سفر نکردند نه به مدینه نه کربلا ونه نجف  حتی اجازه ندادند که  برای حج سفر کنند حتی در سامرا هم آزاد نبودند   آخر الامر نتوانستند وجود آن حضرت را تأمل کنند و آن امام را در سن بیست ونه سالگی به شهادت رساندند  به این امید که از به دنیا آمدن امام عصر (عج)جلو گیری کنند ا آن کور باطنان غافل از این معنا که اگر اراده الهی به امری تعلق بگیرد اگر تمام قدرتهای عالم جم شوند حتی قادر نخواهند بود برگی را از درخت جدا کنند تا چه رسد که بخواهند از به دنیا آمدن حجة الله جلوگیری کنند با این که در قرآن داستان حضرت موسی علی نبینا وآله وعلیه السلام آمده است که فرعون چه اقدامات زیادی کرد تا از به دنیا آمدن موسی جلو گیری کند اما نه تنها نتوانستند از به دنیا آمدن آن حضرت جلو گیری کنند بلکه خداوند متعال در خانه خود فرعون موسی(ع) را نگهداری وبزرگ نمود تا به  ظالمین نشان دهد که بر خلاف مشیت الهی نمی توان کاری کرد  با این که این واقعه در قرآن ذکر شده است اما از آن جایی که قدرت ومقام آنان را کور وکر ودیوانه کرده بود ومصداق واقعی آیۀ شریفه بودند:( لهم قلوب لایفقهون بها ولهم اعین لایبصرون بها ولهم آذان لایسمعون بها )= (درک دارند اما نمیفهمند وچشم دارند اما نمی بینند وگوش دارند اما نمی شنوند )