دین شناسی

آثار وبرکات معرفت (24) شکرقسمت آخر
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱٦
 

                          بسم الله الرحمن الرحیم

     در علم اخلاق ،بحثى را عنوان کرده‏اند که آیا"صبر"افضل است یا "شکر"؟

اقوال مختلفى در این مقام ذکرکرده ‏اند، بعضى چنین گفته اند: که شاکر بودن از صابر بودن دشوارتراست وبعضى عکس آن رابیان کرده ‏اند وبعضى قائل به تساوى هردو مقام هستند وعدّه ‏اى تفصیل قائل شده ‏اند به اختلاف احوال ومرحوم فیض کاشانى ( قدس ‏سره )بیان مبسوطى در مقام دارندکه خلاصه کلام ایشان عبارت است از اینکه:

 

    ( حالات افراد متفاوت است براى کسى که دچار بخل است وعلاقه زیادى به مال دارد انفاق کردن براى او به مراتب از تحمل گرسنگى درروزه گرفتن ‏دشوارتر است،...).(1)

 

    البته این معنا در مورد افرادى که گرفتار هواى نفس اماره هستند تمام است اما این معنا کلیت ندارد بلکه هستند کسانى که در مقام رضا وتسلیم هستند وآن چنان نفس خود را سرکوب وخود را تسلیم حق کرده‏ اند که آنها در همه حال ،رضا وخوشنودى پروردگار را در نظر دارند وبه جز به رضاى خداوند به چیزى دیگرفکر نمى‏کنند وحب وعشق به معبود علائق مادى را از دل آنها خارج کرده ودر هر حال حاضرند همه هستى خود را فداى او کنند وبالاترین دلبستگى "حبّ نفس" است که اگر لازم باشد او را براى آنان فدا مى‏کند.

 

    «هر چه از دوست مى‏رسد نیکوست».

   بیان بیشتر، در مقام رضا معلوم شود.