دین شناسی

مقام ومنزلت حضرت فاطمه (س) آیۀ مودة(1)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۳۱
 

          بسم الله الر حمن الرحیم

     (3)آیه مودّة =

     « قل لا اسئلکم علیه اجرا الاّ  المودّة فى القربى...» 

    «بگو ؛ از شما اجر ومزدى نمى‏خواهم؛ جز دوستى در باره خویشان ونزدیکانم...»

     مؤدّة= درلغت به معناى حّب شدیدکه همان محبّت زیاد باشد آمده است 

    اجماع علماى شیعه وامامیّه براین است که "قربى" عبار تند از امیر المؤمنین على (علیه‏ السلام)وصدیقه طاهره فاطمه زهراء ( سلام الله علیها) وفرزندانشان( علیهم‏ السلام). وروایات واخبار زیادى به حد تواتر از طریق ائمه اطهار در این خصوص رسید ه است وهمچنین عدّۀ زیادى از بز رگان اهل سنت از جمله ابن حجر (در کتاب صواعق) وابن منذر وابن مردویه ومقریزى وبغوى ثعلبى وجلال الدین سیوطى وحافظ ابو نعیم و حموینى وزمحشرى در تفسیر کشاف و ...

این حدیث را از ابن عباس‏ نقل کرده‏ اند که وقتى آیه مورد بحث نازل شد از پیامبر خدا

( صلى‏الله‏ علیه ‏و‏آله) سؤال شد ؛ اقرباء شما که محبتّشان بر ما واجب شده است چه کسانى هستند ؟فر مود:(على وفاطمه وفرزندان ایشان).

     روایات زیادى از رسول الله ( صلى‏الله ‏علیه ‏و‏آله)در باره محبّت به هریک از آنها به خصوص وارد شده است ،

     درباره فضیلت محبّت به امیرالمؤمنین على ( علیه ‏السلام)فرمودند: (الا ومن احبّ علیاّ فقداحبّنى ومن احبنّى فقدرضىَ اللّه عنه ومن رضى عنه کافاه الجنّه الا ومن احب ّ علیا لا یخرج من الدنیا حتىّ یشرب من الکوثرویأکل من طوبى ویرى مکانه فى الجنه الا ومن احب ّ علیا فتحت له ابواب الجنّه الثمانیه ؛ یدخلها من اىّبابٍ شاء بغیر حساب )

      «هرکس که على را دوست بدارد به تحقیق مرا دوست دا شته است وکسى که مرا دوست بدارد خداوند از او راضى مى ‏باشد وکسى که خدا از او راضى باشد براى او بهشت است، کسى که على را دوست بدارد از دنیا نمى ‏رود تا از آب کوثر بنوشد واز درخت طوبى میل کند وجاى خود را در بهشت مى‏ بیند، کسى که على را دوست بدارد براى او هشت‏ در بهشت گشوده مى ‏شود وداخل مى ‏شود از هر یک از درهاى بهشت،که خواسته باشد بدون حساب داخل مى‏ شود ».

     ودر بارۀ حضرت فاطمه زهراء ( سلام الله علیها) بارها مى فرمودند: (من احبّها فقد احبّنى ومن احبّنى فقد احبّ اللّه)

هرکس که ‏اورا (فاطمه )دوست بدارد به تحقیق مرا دوست داشته وهر که مرا دوست بدارد هر آینه خدا را دوست داشته است

     ودر باره حضرت  امام حسن مجتبى ( علیه ‏السلام) فرمودند: (من احبّ الحسن فقد احبّنى )«هر کس که حسن ‏را دوست بدارد به تحقیق مرا دوست داشته است».

     ودر باره حضرت امام حسین (سیدالشهداء)( علیه‏ السلام)فرمودند: (احبّ اللّه من احبّ حسینا)« خداوند دوست دارد کسى را که حسین را دوست داشته باشد »

وبطور کلى اگر کسى تتبّع کند در کتب اخبار وروایات  مى‏بیند چقدر در بارۀ محبت اهل بیت ،روایت از معصومین( علیهم‏ السلام) خاصّه از رسول الله ( صلى ‏الله‏ علیه ‏و‏آله) وارد شده است .