دین شناسی

بعثت رسول الله(صلی الله علیه وآله)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٢۸
 

            بسم الله الرحمن الرحیم

«لقد من الله علی المومنین اذ بعث فیهم رسولامن انفسهم یتلواعلیهم آیاته ویزکیهم ویعلمهم الکتاب والحکمة وان کانوا من قبل لفی ضلال مبین»(آیۀ/١۶۴/ سورۀ آل عمران)

= خداوند تبارک وتعالی برمؤمنین منت نهاد ،هنگامی که در میان آنها ،پیامبری از خودشان برانگیخت ؛که آیات او را برآنها بخواندوآنها را پاک کند وکتاب وحکمت بیاموزد؛ والبته پیش از آن ،در گمراهی آشکاری بودند .

(لازم به ذکر است که منت در آیه به معنای نعمت است)

 امیرالمؤمنین علی (عیه السلام )در وصف روزگاران بعثت پیامبر ( صلی الله علیه وآله)می فرماید :

«ارسله علی حین فترة من الرسل وطول هجعة من الامم واعتزام من الفتن وانتشارمن الامور...»= 

 «خدا پیامبر اسلام را هنگامی مبعوث فرمودکه از زمان

بعثت پیامبران پیشین مدت ها گذشته بود وملت ها در خواب

عمیقی فرو رفته بودند. فتنه وفساد جهان را گرفته واعمال

زشت رواج یافته بود. آتش جنگ همه جا زبانه می کشید

ودنیا ، بی نوروپر از مگر وفریب گشته بود. برگ های

درخت زندگی به زردی گرائیده واز میوۀ آن خبری نبود، آب

حیات فرو خشکیده ونشانه های هدایت کهنه وویران شده بود.

پرچم های هلاکت وگمراهی آشکار ودنیا با قیافۀ زشتی به

مردم می نگریست و با چهرۀ عبوس وغم آلود با اهل

دنیا روبرو می گشت. میوۀ درخت دنیا در جاهلیت فتنه

وخوراکش مردار بود، در درونش وحشت واضطراب وبر

 بیرون شمشیرهای ستم حکومت داشت ...»

(نهج البلاغه خطبۀ٨٩ )ترجمه ازمرحوم   حجة الاسلام محمد دشتی (ره)

{این خطبه طبق نقل برخی از شارحان در کوفه ایراد شده است }