دین شناسی

شیطان دشمن قسم خورده(3)
نویسنده : سیدمحسن فروغی - ساعت ۱٢:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٢٥
 

 

                               بسم الله الرحمن الرحیم

امید وناامیدی شیطانی

یکی از راه ها ئی را که شیطان برای اغفال کردن وگمراه نمودن وبه گناه وادار نمودن افراد مورد استفاده قرار می دهد امید است ؛همان رجائی که می تواند موجب اصلاح ونجات از گناه وازشر شیطان بوده باشد شیطان از این طزیق افراد را گمراه کرده وآنها را به گناه وادار می کند .

بیان مطلب  

 امید شیطانی :

شیطان برای این که افراد را به گناه آلوده کند ،از راه امید وارد

می شود واین معنا را به او القا می کند که خداوند ارحم الراحمین است و...از این امید سوء استفاده کرده وافراد را به ارتکاب گناه وا می دارد وبعد از آن که شخص مرتکب خلاف شد دیگر اورا مأیوس از رحمت حق می کند واین گونه القا می کند که تو دیگر اهل نجات نیستی پس حال که نجاتی برای تو نیست هر چه می خواهی گناه بکن آب که از سر گذشت چه یک وجب ... بدین صورت افراد از رحمت الهی مأیوس می کند در واقع با امید افراد را به گناه می کشاند وبا

نا امیدی آنها را از توبه باز می دارد

 

اما امید رحمانی

   دارای  آثار وبرکات زیادی است که از آن جمله است :

    امید رحمانی همراه با خوف الهی است ومسئله ای به نام ناامیدی در آن راه ندارد ویأس وناامیدی خود از گناهان بزرگ به شمار می رود و خوف وبیم از عذاب الهی یک نیروی باز دارنده از گناه به شمار می رود که این خوف ازمقام پروردگار است که اجازه نمی دهد انسان گناه کند واگر مرتکب خلافی شد امید به رحمت الهی جلوگیری از یأس ونا امیدی می کند واجازه نمی دهد که بندۀ خاطی مأیوس از رحمت خداوند رؤف وغفور ومهربان شود .

 

اما در فرهنگ شیطانی  

   مسئله ای به نام خوف وترس وبیم از مقام خدا وجود ندارد

او ابتدا از راه امید وارد می شود تا بتواند زمینه ای برای نا امیدی فراهم کند ولذا این امید واری شیطان در ابتدای راه است ، بعد از آنی که توانست به اهداف شوم خود برسد ، دیگر آنچه را همیشه القاء می کند نا امیدی ویأس است ، زیرا یأس و

نا امیدی است که نه تنها  اجازه نمی دهد که بندۀ گنه کار توبه کرده و اصلاح شود  

بلکه ناامیدی موجب می شود تا بیشتر به خلاف ، رو آورده و گناهان بیشتر

 و بزرگتری را مرتکب شود .

  لذا در اسلام یأس وناامیدی از رحمت خداوند تبارک وتعالی خود از بزرگترین گناهان به شمار می آید. «اعوذ بالله من همزات الشیاطین »